Jest pewne miasto w stanie Maine...
...gdzie każda bajkowa postać uwięziona jest między dwoma światami.
Jesteś jedyną rzeczą, która wydaje się być właściwa...
Ofiary potężnej klątwy...
Zła Królowa wysłała tu wszystkich z zaczarowanego lasu.
Nie pamiętają, kim są.
Chcę być pewna, że Henry jest bezpieczny.
Nic mu nie jest.
To oszustka. Staram się ciebie chronić.
Należycie do siebie.
Jak pan może tak postępować?
Tylko jedna zna prawdę...
Jak daleko chcesz się posunąć?
Tak daleko, jak trzeba.
Nie zatrzyma się przed niczym...
Aż ktoś przełamie klątwę.
Nie lekceważ mnie.
Nie masz pojęcia, do czego jestem zdolna.
ONCE UPON A TIME 01X08
Desperate Souls - Zdesperowane dusze -
:: Project HAVEN::
Tłumaczenie: moniuska Korekta: loodka
Synchro i poprawki: Golboth® ¤¤¤ http://serialeatv.blogspot.com ¤¤¤
Tatku! Tatku!
Przybyli po Morraine.
Nie!
- Nie! - Proszę.
- Nie zabierajcie jej! - Proszę.
Nie możecie jej zabrać! To moja córeczka!
Absurd. To silne, zdrowe dziewczę.
Będzie z niej świetny żołnierz.
To pomyłka. Ma dopiero 14 lat!
Rozkazy Księcia.
Ogrza Wojna pochłonęła wiele ofiar.
Więcej żołnierzy odwróci bieg wojny.
- Tatku, znowu obniżyli wiek. - Wiem.
- Bierzcie ją. - Nie!
Pojedzie ze mną.
- Nie! - Nie możesz jej zabrać!
Mroczny uważa, że mogę.
Za trzy dni mam urodziny. Przyjdą po mnie.
Znajdziemy jakieś wyjście.
Gold?
- Jest pan tutaj? - To w końcu mój sklep.
- Co to jest? - Lanolina do impregnowania.
Smród jak w oborze.
Dzięki temu owcza wełna nie wchłania wody.
To śmierdzi. Jeśli po to dzwonił pan do biura szeryfa,
to rozmawiajmy szybko albo na zewnątrz.
Chciałem tylko przekazać najszczersze kondolencje.
Szef był dobrym człowiekiem.
Wciąż pani nosi odznakę zastępcy.
Minęły już dwa tygodnie.
A po dwóch tygodniach zachowywania się jak szeryf,
posada powinna przejść na panią.
Powinna pani nosić prawdziwą odznakę.
Pewnie tak. Ale jakoś mi się nie śpieszy.
Dziękuję za dobre słowo.
- Mam jego rzeczy. - Słucham?
Rzeczy szeryfa. Wynajmował ode mnie mieszkanie.
To kolejny powód mojego telefonu.
Myślałem, że zechce pani na pamiątkę.
- Niczego nie potrzebuję. - Jak pani chce.
Oddam je pani burmistrz. Wydawało się, że była mu jak rodzina.
Tego nie jestem pewna.
Widzę, że między wami bez zmian.
Obawiam się, że wszystkie rzeczy trafią do kosza.
Powinna pani coś wziąć.
- Może kurtka. - Nie.
Może małemu by się spodobało? Moglibyście się razem bawić.
- Nie chcę... - Proszę. One tak szybko rosną.
Dziękuję.
Bawcie się dobrze. Wasz wspólny czas jest bezcenny.
Tak to już jest z dziećmi...
zanim zdążysz je poznać... tracisz je.
Przyniosłam ci coś.
Możemy ich używać podczas operacji Kobra.
Dzięki.
Co jest? Wymigujesz się od tygodni.
Powinniśmy na jakiś czas zawiesić operację Kobra.
Nie możesz igrać z klątwą. Spójrz, co spotkało Grahama.
Henry, mówiłam ci. Autopsja wykazała przyczyny naturalne.
Nieważne. Nie wierzysz. To dobrze.
To cię powstrzyma przed mieszaniem się w to i śmiercią.
Martwisz się o mnie?
Zabiła Grahama, bo był dobry. Ty też jesteś dobra.
Dobro zawsze przegrywa, bo gra uczciwie.
A zło nie. A ona jest złem.
Tak będzie najlepiej. Nie chcę jej więcej złościć.
Przykro mi. To nie jest dla ciebie.
Minęły dwa tygodnie. Awans jest z automatu.
Chyba że burmistrz mianuje kogoś innego, co dziś zrobiłam.
- I kto jest tym szczęśliwcem? - Po długim namyśle: Sidney Glass.
Sidney z gazety? To bez sensu.
- Od dawna wspierał szeryfa. - I zrobi, cokolwiek mu każesz.
Nie możesz znieść faktu, że w miasteczku lepiej się dzieje.
Lepiej?
Uważasz, że śmierć Grahama to dobra rzecz?
Nie.
Był dobrym człowiekiem, panno Swan.
Uczynił to miasto bezpiecznym i wybacz, że to powiem,
ale nie zasługujesz na noszenie jego odznaki.
Graham wybrał mnie... na swojego zastępcę.
- Pomylił się. - Wiedział, co robi.
Zerwał to biuro z twojej smyczy. Nie przywrócisz tego.
Właściwie już to zrobiłam.
Jest pani zwolniona, panno Swan.
Toster się zepsuł?
Teraz już raczej jest zepsuty.
- Ale musiałam coś rozwalić. - Co się stało?
Regina mnie zwolniła,
żeby zrobić szeryfem jednego ze swych szczeniaczków.
To moja posada.
Nigdy nie mówiłaś o tym z taką pasją.
- Co się stało? - Nie wiem. Po prostu...
- Wiem, że chcę ją odzyskać. - Musi być jakiś powód.
Chyba zwyczajnie chcę jej dowalić.
Dobry wieczór, panno Swan. Przepraszam, że przeszkadzam.
Chciałbym z panią o czymś porozmawiać.
Zostawię was.
- Proszę wejść. - Dziękuję.
Słyszałem, co się stało. Straszna niesprawiedliwość.
Co się stało, to się nie odstanie.
- Przemowa prawdziwego wojownika. - Nie wiem, co mogłabym zrobić.
Ona jest burmistrzem, a ja... a ja to ja.
Dwoje ludzi ze wspólnym celem, może wiele osiągnąć.
Dwoje ludzi mających wspólnego wroga...
może osiągnąć jeszcze więcej.
- Chciałaby pani być dobroczyńcą? - Dobroczyńcą?
Mogę?
To naprawdę dość szokujące, jak mało osób zna statut miasta.
- Statut miasta? - Jest on dość obszerny.
A władza pani burmistrz...
Może nie jest tak potężna, jak jej się wydaje.
Bae.
Obudź się, synu.
Chodź. Wychodzimy.
- Ucieczka jest zła. - Ale śmierć gorsza, synu.
Nie oddam cię na wojnę z ogrami.
Jałmużna dla biedaka?
- Dacie grosz? - Tak.
Dziękuję.
Na pewno nie ma innego wyjścia?
Nie mogę cię stracić, Bae. Tylko ty mi zostałeś, synu.
Nie rozumiesz, jaka jest wojna i co robi z człowiekiem.
Szybko. Schowaj się. W rowie.
- Biegnij! - Zatrzymać się!
Co robicie na królewskim trakcie?
Idziemy na jarmark do Longbourne sprzedać wełnę, sir.
Czy ja cię znam?
Jak cię zwą?
Cienkonogi?
Gwizdałka?
Kuternoga?
Nazywa się Rumpelstiltskin.
Cicho, chłopcze.
Rumpel...
Uciekinier.
To twój syn?
Ile ma lat? Jak się nazywasz?
Jestem Baelfire i mam 13 lat.
Kiedy masz urodziny?
- Za dwa dni. - Zamilcz.
Nauczyłeś go już, jak uciekać, Rumpelstiltskin?
Opowiadał ci, jak uciekł, a ogry odwróciły losy bitwy
i wszyscy inni zginęli?
A on wrócił do domu, do żony, która nie mogła znieść jego widoku.
Proszę.
Widzisz, kobiety nie lubią mieć tchórzy za mężów.
Proszę, nie mów tak do mojego syna.
Zdrada, by uniknąć wojska. Zabierzcie chłopaka.
- Nie. Czego chcesz w zamian? - Czego ja chcę?
Nie masz pieniędzy, wpływów, żadnej ziemi, tytułu ani władzy.
Prawda jest taka, że jesteś zwykłym poddanym.
Całuj moje buty.
- Nie rozumiem. - Pytałeś o moją cenę.
Całuj moje buty.
- Nie na oczach mego syna. - Całuj!
Tatku!
Nie lękaj się. Już dobrze. Pomogę ci.
- Pomogę ci dojść do domu. - Dziękuję, staruszku.
Nie mam pieniędzy, by ci zapłacić.
Pomyślę o innym sposobie.
Podzieliłeś się ze mną tym, co miałeś,
a ja znajdę sposób, by być twoim dobroczyńcą.
Chodźcie.
Wszyscy zasługują na bezpieczeństwo we własnym domu.
Dlatego wybrałam Sidneya Glassa na stanowisko szeryfa.
Ten człowiek przedkłada interesy Storybrooke nad własne
dłużej, niż ktokolwiek z nas pamięta,
jako redaktor naczelny "Storybrooke Daily Mirror".
Proszę, powitajcie waszego nowego szeryfa.
Chwileczkę.
Panno Swan, to nieodpowiednia pora.
Nieodpowiednia to jest ta ceremonia.
Ona nie może go mianować.
Statut miasta wyraźnie mówi: "burmistrz mianuje"...
Kandydata. Możesz wyznaczyć kandydata.
A to oznacza wybory.
Termin "kandydat" może być różnie interpretowany.
Wcale nie. Nakazuje głosowanie.
I wie pani co, pani burmistrz? Ja będę kandydowała.
Świetnie. Sydney też.
Kandyduję?
- Oczywiście. - Z moim pełnym wsparciem.
Dowiemy się, jaka jest wola ludzi.
Owszem, dowiemy się.
Kolejny dzień stracony.
Koniec z uciekaniem.
Musisz znaleźć inny sposób. Wybrać inną ścieżkę.
Wybrać?
- A jaki ja mam wybór? - Wszyscy go mają.
Dla ludzi jestem tchórzem.
Dokonuję jedynie wyboru... w którym kącie się ukryć.
Kuleję...
Jestem samotny...
Jedyne, co mam, to mój syn. A oni chcą mi go odebrać.
Jeśli mi go zabiorą, będę naprawdę nikim.
Nie, jeśli będziesz miał moc.
Równie dobrze mógłbyś chcieć diamentów.
Weź się w garść. Pomyśl.
Jak myślisz, czemu ktoś tak potężny jak Mroczny
może pracować dla takiego głupka, jakim jest Książę Frontlands?
Powiedz mi.
Mroczny jest niewolnikiem Księcia.
Zniewolił go mocą magicznego sztyletu.
Na jego ostrzu wyryto prawdziwe imię Mrocznego.
Gdybyś ukradł sztylet,
sam kontrolowałbyś Mrocznego, a wtedy nikt nie odebrałby ci syna.
Mroczny moim niewolnikiem?
Nie mogę. Bałbym się.
Więc zamiast kontrolować moc...
musisz ją zdobyć.
Mam zrobić miejsce na twoją wściekłość?
Znalazłeś lukę w statucie miasta.
Dokumenty prawne, umowy, jak wolisz,
zawsze były moją pasją.
Kochasz bawić się szczególikami.
Widzisz, lubię małą broń...
Igłę,
pióro,
drobny punkt umowy.
Subtelność nie jest w twoim stylu, wiem.
Jesteś draniem.
Widzę, że pokonałaś już swój smutek, Regino.
Przykre, co spotkało Grahama.
Nie waż się o nim mówić. Nic nie wiesz.
Co miałbym wiedzieć? Nie żyje.
Naprawdę stajesz przeciwko mnie?
Nie bezpośrednio.
Mimo wszystko oboje mamy wspólny cel.
Wybraliśmy tylko przeciwne strony.
Myślę, że tym razem wybrałeś wolniejszego konia.
Nie żebyś znowu miał być przegranym.
- Ona jeszcze nie przegrała. - Przegrała.
Nigdy nie lekceważ kogoś, kto działa w imieniu dziecka.
On nie jest jej dzieckiem. Prawnie nie jest.
Kto teraz bawi się w szczególiki?
- Jak było w szkole? - Dobrze.
Strasznie zaczytany jesteś.
Sidney to napisał.
- To kłamstwo? - Nie.
- Urodziłem się w więzieniu? - Tak.
Te dane powinny być utajnione.
Powiedz, że się tym nie przejmujesz.
Nie przejmuję się. Nie tym.
Dobrze. Wyrzucimy to i poszukamy wiarygodniejszych informacji,
na przykład w Internecie.
To próbuję ci powiedzieć. Dobro nie pokona zła,
bo dobro nie posuwa się do takich rzeczy.
Moja mama gra nieuczciwie. Dlatego nigdy jej nie pokonasz.
Mam nowego sojusznika. Pan Gold chce mi pomóc.
Pan Gold? On jest jeszcze gorszy od niej.
Jedną przysługę jesteś mu już winna.
Nie zbieraj ich więcej. Nie rób tego.
To były kartoteki młodocianych. Utajnione nakazem sądowym.
Nie wiem, jak je zdobyłaś, ale to bezprawne nadużycie władzy.
Nie chciałaś, żeby ludzie wiedzieli,
że odcinałaś pępowinę nożem?
Mam gdzieś ludzi, ale to rani Henry'ego.
W końcu i tak by się dowiedział.
Wszyscy kiedyś tracimy swoich bohaterów.
On nie musi już nic więcej tracić. Jest przygnębiony.
Stracił wszelką nadzieję. Nie widzisz tego?
- Nic mu nie jest. - Nieprawda.
Sama pomyśl... miło obserwować, jak matka adopcyjna
prowadzi kampanię oszczerstw przeciw matce biologicznej?
Nie sądzisz, że to denerwujące?
Jedynie ukazałam mu prawdę.
Z prawnego punktu widzenia nie zrobiłam nic złego.
Ale ty i Sidney będziecie mogli omówić to w czasie debaty.
- Debaty? - Będzie debata, panno Swan.
Porozmawiacie sobie o czasach więzienia i młodzieńczych błędów,
a może nawet o twoich koneksjach z panem Goldem.
To wąż, panno Swan. Uważaj, kogo wpuszczasz do łóżka.
Nikogo do łóżka nie wpuszczam. Zwalczam tylko ogień z...
Chodź. Musimy się stąd wydostać.
Nie mogę się ruszyć! Musisz mnie wyciągnąć.
Pomóż mi.
Podsycaj ten ogień, Bae.
Tłuszcz owczy musi być płynny. A wełna musi nim nasiąknąć.
Po co to robimy, tatku?
To dobra wełna. Moglibyśmy ją sprzedać.
To nasze klucze do zamku, synu.
Muszę się tam dostać i zabrać coś.
Co musisz zabrać?
Ten stary żebrak opowiedział mi historię
o Księciu i magicznym sztylecie.
Jaką ma moc?
Gdy zdobędę sztylet, będę mógł kontrolować Mrocznego.
A zabijając Mrocznego tym sztyletem, posiądę jego moce.
Na Boga.
Wyobrażasz sobie mnie z tymi mocami, Bae?
Mógłbym nimi odkupić swoje winy. Uczynić z nich coś dobrego.
Uratowałabym nie tylko ciebie, ale wszystkie dzieci z Frontlands.
Chciałbym to zobaczyć,
ale jeśli prawo nakazuje walczyć, mogę walczyć.
Prawo nie nakazuje walczyć, synu. Prawo posyła cię na śmierć.
To nie jest bitwa. To ofiara, synu.
Spójrz na czerwień nieba. To nie są ognie bitewne.
To krew naszych ludzi, synu. Krew dzieci, takich jak ty.
Kto przy zdrowych zmysłach chciałby się w to angażować?
- Więc to prawda? - Co?
- To prawda, że uciekłeś. - Nie miałem wyjścia.
A mama... zostawiła cię, tak jak mówił rycerz?
Powiedziałeś mi, że umarła.
Bo umarła.
Co musimy zrobić?
Zamek zbudowano z kamieni, ale podłogi i krokwie są z drewna.
- Jakie to ma znaczenie? - Drewno płonie.
Zostawisz mnie, prawda?
Moja kostka! Trochę delikatności!
Narzekasz po tym, jak uratowałam ci życie?
Strażacy już są. Nie byłyśmy w wielkim niebezpieczeństwie.
Świetnie. Następnym razem...
Wiesz co? Następnym razem zrobiłabym to samo i kolejnym też,
bo tak się zachowują dobrzy ludzie.
Emma naprawdę uratowała moją mamę?
Wystarczy.
- Regina. - Nic mi nie jest.
- Ładne ujęcie ofiary? - Sidney, co ty wyprawiasz?
Chcesz jej wręczyć te wybory na tacy?
- Ale to wielka wiadomość. - To twoja konkurencja, głupku.
- Naprawdę uratowałaś Reginę? - Zrobiła to. Strażacy tak mówili.
Widzieli to.
Jesteś bohaterką.
Zobaczmy, czy mają zdjęcia.
Możemy zrobić plakaty do kampanii.
Ludzie byliby zachwyceni. To świetny pomysł.
Czekajcie. Ja mogę zrobić zdjęcia...
Opisałbyś to?
Tak wygrywa dobro.
Robisz coś dobrego, ludzie to widzą i pomagają ci.
Może masz rację.
Widzisz, Henry? Nie musimy grać nieczysto.
Tłumy gości dziś mam.
Mam nadzieję, że nie zepsujesz mi dzwonka.
- Podłożył pan ogień. - Byłem tutaj, panno Swan.
Powąchaj to. Śmierdzi jak twój owczy olej.
Wychodzi na to, że jest łatwopalny.
Jesteś pewna?
W ratuszu trwają teraz prace remontowe.
Używają tam łatwopalnych rozpuszczalników.
Czemu pan to zrobił?
Jeśli to zrobiłem, to tylko dlatego,
że nie wygrasz bez wielkiego czynu,
czegoś jak na przykład bycie bohaterką z pożaru?
Skąd wiedziałeś, że tam będę?
Może nie tylko Regina ma w mieście uszy i oczy.
a może to po prostu intuicja.
Byłem zainteresowany.
- Mogłam uciec i zostawić ją. - Nie jesteś takim typem.
- Nie mogę się na to zgodzić. - Już to zrobiłaś.
Taka jest cena wyborów, panno Swan.
Cena, której nie chcę zapłacić.
Znajdź innego frajera.
Śmiało. Wydaj mnie.
Ale jeśli to zrobisz, zastanów się, co zdemaskujesz
i co porzucisz.
I jeszcze o tym, kogo możesz rozczarować.
- Przyszłam tu... - Ja też.
- Co u ciebie? - W porządku.
Znalazłem pracę. W schronisku dla zwierząt.
- Naprawdę? - Tak.
- Czyli co... Sidney? - Żona przyjaźni się z Reginą, więc...
No tak. A co u Kathryn?
- Dobrze. Przyjdzie tu później. - Wspaniale.
Skończyły mi się plakaty. Pójdę po więcej.
Mieszkańcy Storybrooke, witam was...
Witajcie, mieszkańcy Storybrooke.
Witam was...
Mieszkańcy Storybrooke, witam...
- Nie wygram. - Co ty mówisz?
Wszyscy mówią o tym, co zrobiłaś.
Nie, Henry ma rację.
Nie pokonam Reginy, nie przy jej metodach.
Zobaczysz.
Naprawdę chodzi o pokonanie Reginy?
Chodzi o...
O Henry'ego.
Chcę mu pokazać, że dobro jednak zwycięża.
Z tego powodu chcesz wygrać dla niego,
ale dlaczego chcesz wygrać dla siebie?
Chcę mu pokazać, że bohater może wygrać.
A jeśli nie jestem bohaterem ani wybawcą,
to jakie miejsce w jego życiu mam zająć?
- I to jest powód. - To jest powód.
Tatku! Martwiłem się o ciebie.
- Poparzyłeś się? Zamek... - Nic mi nie jest.
Idź do domu i zaczekaj tam na mnie.
Proszę, chodź ze mną. Mam złe przeczucia.
Bae, muszę zrobić to sam.
Idź do domu, synku.
Idź i zaczekaj na mnie. Wrócę. Idź.
Zoso.
Przyzywam cię.
Wzywałeś mnie?
Poddaj się, o Mroczny! Kontroluję cię.
Owszem, kontrolujesz.
Władaj mądrze.
Od teraz możesz władać mną w każdej chwili.
Już prawie świta. Urodziny twojego syna.
Założę się, że Herder i jego ludzie są w drodze do twojego domu.
Nie mogą go zabrać.
Ich nie możesz kontrolować. Kontrolujesz mnie.
Zastanawiałeś się kiedyś, czy to na pewno twój syn?
W przeciwieństwie do ciebie nie jest tchórzem,
pragnie walczyć i umrzeć w chwale.
- Nie. - Cóż za nędzna byłaby to wymiana...
poświęcić swą duszę, by uratować bękarta.
Więc pytam cię...
Co chcesz...
bym dla ciebie...
zrobił?
Giń!
To ty! Jesteś tym żebrakiem.
Chyba zawarłeś umowę, której nie zrozumiałeś.
Myślę, że drugi raz nie zrobiłbyś tego.
Kazałeś mi się zabić?
Moje życie było brzemieniem. Sam zobaczysz.
Za magię zawsze trzeba ponieść koszty,
a teraz czas na twoją zapłatę.
Czemu ja?
Wiem, jak rozpoznać zdesperowaną duszę.
Nie.
Nie! Zostań!
Musisz mi powiedzieć, co robić!
Powiedz mi, co mam robić!
Sprowadziła nas tu tragedia, ale musimy podjąć tę decyzję,
więc prosimy, żebyście wysłuchali z otwartymi umysłami
i zagłosowali zgodnie z sumieniem.
Bez zbędnych wstępów chciałbym przedstawić kandydatów...
Sidney Glass i Emma Swan. [ang. swan - łabędź, glass - szkło]
Nazwiska iście dekoracyjne.
Panie Glass, prosimy o oświadczenie.
Chciałem tylko powiedzieć, że jeśli wygram,
chcę służyć, odzwierciedlając najlepsze cechy naszego miasta...
szczerość, dobrosąsiedztwo...
i siłę. Dziękuję.
I panna Swan.
Wszyscy wiecie, że mam...
jak to mówią... trudną przeszłość,
ale pewnie wybaczyliście mi to z powodu tego...
bohaterskiego czynu.
Ale rzecz w tym...
Pożar był ustawiony.
Pan Gold zgodził się wspierać mnie w wyborach, ale nie wiedziałam,
że to oznacza podłożenie ognia.
Nie mam niezbitego dowodu, ale mam pewność.
Najgorsze w tym wszystkim...
Najgorsze jest to, że pozwoliłam wam wierzyć, że to była prawda.
Nie chcę wygrać w ten sposób.
Przepraszam.
- Jeszcze jeden? - Oj tak.
Za co to?
Stawiłaś czoła panu Goldowi. To było niesamowite.
Zrobił coś nielegalnego.
Tak robią bohaterowie... Ujawniają takie rzeczy.
Nie powinienem był przekreślać operacji Kobra.
Tak myślałam, że cię tu znajdę.
Z drinkiem. I z moim synem.
Przyszedł mnie pan spisać?
Raczej nie. Myślę, że dołączę do pani.
Tutaj? Impreza dla zwycięzców jest chyba na zapleczu.
Będzie musiała pani mi to opowiedzieć.
Gratuluję... szeryfie Swan.
Chwila. Co?
Głosy rozłożyły się prawie równo.
Ale widać ludziom się spodobało,
jak odważnie szeryf postawił się panu Goldowi.
- Żartujesz sobie? - Nie żartuje.
Nie znalazłaś w panu Goldzie wielkiego przyjaciela, panno Swan...
ale na pewno największego wroga.
Miłej zabawy.
Dzisiaj wszyscy obserwują zza firanek.
Mroczny.
Nie.
Kim jesteś?
Już mnie nie pamiętasz?
Jak to wcześniej mnie nazywałeś?
Cienkonogi?
Kuternoga.
Tatko?
- Rumpelstiltskin. - Wspaniale.
A teraz będę znany jako... nowy Mroczny.
Co powiesz na małe poddanie się?
Całuj... moje... buty.
Tatku! Nie!
Tatku? Co się z tobą stało?
Jesteś bezpieczny, Bae.
- Czujesz się bezpiecznie, synu? - Nie. Jestem przerażony.
A ja nie.
Ochroniłem to, co należy do mnie.
I nie boję się niczego.
Kurtka szeryfa... Myślę, że jednak zechcesz ją mieć.
Wie pan, że jestem uzbrojona?
To część przedstawienia, moja droga.
Teatr polityczny to też teatr.
Wiedziałem, że nikt na ciebie nie zagłosuje,
chyba że damy im jakiś nadzwyczajny powód.
I bałem się, że uratowanie tyłka Reginy może nie wystarczyć.
Musiałaś się wykazać większym bohaterstwem.
Musieli zobaczyć, że możesz przeciwstawić się mnie.
Bez jaj. Zaplanowałeś to?
Wszyscy boją się Reginy, ale bardziej boją się mnie.
Przeciwstawiając się mnie, zyskałaś ich uznanie.
- To był jedyny sposób. - Wiedziałeś, że tak zrobię.
Wiem, jak rozpoznać zdesperowaną duszę.
Czemu to zrobiłeś?
Swego czasu zawarliśmy umowę.
Ustaliliśmy, że jesteś mi winna przysługę.
Wiem, że to kiepskie uczucie, być komuś coś winnym.
Teraz jesteś szeryfem i jestem pewny,
że znajdziemy sposób na spłacenie długu.
Moje gratulacje.
Synchro i poprawki: Golboth® ¤¤¤ http://serialeatv.blogspot.com ¤¤¤